Քաղաքականության ապաքաղաքականացումը հանրային միջավայրից բարձրացել և հասել է քաղաքական միջավայր: Կասեք՝ ինչու՞, բացատրեմ: Հայաստանում այսօր տեղի է ունեցել երկու իրադարձություն...
Ես այսօր կուզենայի մեր մտածող մարդկանց ուշադրությունը հրավիրել դեմոկրատիա կոչվող տեխնոլոգիայի մի առանձնահատկության վրա, որը հստակորեն զգացվում է ստվար մուսուլմանական բնակչություն ունեցող եվրոպական երկրներում...
Հայաստանի տարածքը որքան փոքրանում, մարզերի բնակչությունը նվազում է, այնքան Երևանում բազմաբնակարան շատ շենքեր են սարքում, գերկառուցապատում մայրաքաղաքը...
Խարբերդից 5 կմ հեռու, Մեզիրե (Մամուրեթ-ուլ-Ազիզ) քաղաքում գտնվում էր Ֆաբրիկատորյան հինգ եղբայրների տեքստիլ ֆաբրիկան: Եղբայրներն ապրում էին կողք-կողքի, իրենց ընտանիքներով՝ 50 հոգի...
Տեղին հարց է՝ ինչու՞ հանկարծ անդրադարձա 30 տարվա վաղեմության այս հարցազրույցին։ Որովհետև այն ոչ թե անցյալի մասին է, այլ ներկայի, և ոչ թե պարզապես հուշ է, այլ բարոյական չափանիշ, որն այսօր ավելի արդիական է, քան երբևէ...
Աշխարհաքաղաքական խաղի մեջ հզորի ու թույլի ամենահիմնական տարբերություններից մեկն այն է, որ հզորը առաջնորդվում է իրավիճակի ստեղծած օբյեկտիվ հնարավորություններով, իսկ թույլը՝ սուբյեկտիվ ցանկություններով, որոնք, որպես կանոն, հեռու են օբյեկտիվ իրականությունից։
Ավելին, հզորի կամ էլ թվացյալ հզորի վարքում սուբյեկտիվության ի հայտ գալը նշան է նրա թուլության, և, հակառակը, թույլի վարքում օբյեկտիվության ի հայտ գալը նշան է նրա ուժեղացման...